در بسیاری از بیمارستان ها عمل سزارین به صورت تزریق نخاعی یا بی حسی اپی دورال صورت می گیرد و بیهوشی عمومی تنها در مواردی ضرورت دارد که تزریق اپی دورال یا نخاعی جایز نیست و یا بقیه تکنیک ها ناموفق هستند.

قبل از جراحی، زیر شکم درست از زیر ناف تا استخوان شرمگاه تراشیده می شود. سپس سوندی را داخل مثانه می کنند این سوند هنگام عمل و پس از آن داخل مثانه قرار دارد..
پوست کاملاً با صابون جراحی و شوینده استریل پاک می شود و یک پوشش پلاستیکی روی شکم قرار می گیرد تا فقط زیر شکم بدون پوشش باقی بماند.

معمولاً یک پردۀ عمودی بالای سینۀ مادر قرار می گیرد تا نتواند جراحان را ببیند اما به هر حال قادر است صدای اطرافیان را بشنود. مادر معمولاً دردی حس نمی کند، اما اگر احساس کند باید فوراً آن را اطلاع دهد تا انجام عمل متوقف شود.

ممکن است تکان و فشارهایی را احساس کند مخصوصاً وقتی که نوزاد به دنیا می آید. زمانی که کیسۀ آمنیوتیک پاره شود مادر صدای ماشین مکنده را خواهد شنید که مایع آمنیوتیک را از اطراف جنین به داخل یک شیشه می کشد.

به دنبال تخلیۀ مایع آمنیوتیک پزشک به رحم می رسد. ابتدا سر را خارج می کند، همزمان دستیار دو طرف برش رحم را فشار می دهد تا به بیرون آمدن سر نوزاد کمک کند. در زایمان بریج ابتدا پاها بیرون می آیند.

بعد از اینکه سر بیرون آمد دستیار مایع آمنیوتیک را با کمک یک سرنگ از بینی و دهان نوزاد پاک می کند. اگر مدفوع نوزاد داخل مایع آمنیوتیک ریخته باشد باید در کشیدن این مایع دقت بیشتری به عمل آید.

به دنبال زایمان نوزاد، معمولاً یک دوز آنتی بیوتیک به ورید تزریق می شود تا از عفونت های رحم جلوگیری نماید. گاهی نیز برای اینکه از ورود عفونت ها به داخل بدن مادر از طریق بند ناف جلوگیری شود بعد از بریدن بند ناف به مادر آنتی بیوتیک داده می شود.

بند ناف بریده می شود و نوزاد به دست پرستار یا پزشک کودکان سپرده می شود تا او را به جای گرمی منتقل کند. جراح جفت را قطع کرده و بریدگی های رحم را بخیه می زند. جراحی از ابتدا تا پایان بین سی تا چهل و پنج دقیقه زول می کشد.

بعد از عمل، مادر به اتاق ریکاوری منتقل می شود. بعد از جراحی داروهایی به مادر داده می شود تا بتواند با درد این بریدگی ها کنار بیاید. فشار خون، نبض، ادرار، میزان خون و وزن رحم پس از جراحی هر ساعت به مدت چهار ساعت کنترل می شود. و روز بعد نیز این علائم برای هر چهار ساعت یک بار کنترل می شود.

روز بعد از جراحی، بعضی از خانم ها می توانند مایعات بنوشند و سرم وریدی پس از ۴۸ ساعت بیرون کشیده می شود. توصیه می شود در روزهای دوم و سوم شیاف روده ای یا تنقیه مورد استفاده قرار گیرد.

زنان معمولاً می توانند روز بعد از جراحی با کمک همسرشان قدم بزنند. قدم زدن باعث بهبود سریع تر شده و از ایجاد لخته خون در ورید ناحیه ران ها جلوگیری می کند. گاه این لخته های خون کنده شده و از طریق جریان خون و قلب وارد شش های شما می شود.

در سومین روز پس از زایمان مادر می تواند حمام کند و در روز چهارم بخیه هایش برداشته می شود. طولی نمی کشد که او بهبود می یابد و می تواند به بچه شیر دهد. معمولاً در پنجمین روز پس از زایمان مادر و بچه می توانند به خانه بروند.

 

کودک: کودک آنلاین

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جملات ناب

همیشه مراقب اشتباه دوم باش اشتباه اول حق توست. “آنتوان چخوف”